X
تبلیغات
رایتل
واشینگتن دی سی

سلام به دوستان خوب

 

..

 

الان که دارم اینها رو مینویسم روز آخر تعطیلاته و از فردا دوباره کار شروع میشه. یاد احساس غمی میفتم که عصر سیزده بدر تمام وجود آدمو در بر میگیره. خدا رو شکر تعطیلات خیلی خوبی بود و حسابی استراحت کردیم. از همه بهتر این بود که با نرگس دو نفری رفتیم واشینگتن دی سی. این مسافرت با همه مسافرتهای دیگه که با هم رفته بودیم یه فرق اساسی داشت و اون این بود که توی این مسافرت فقط من بودم و نرگس. تو اکثر مسافرتها یا با دوستهامون میریم، یا اینکه میریم تا دوستهامونو ببینیم. خلاصه اینکه وقتمون با دوستهامون میگذره. اما این مسافرت فقط نرگس بود و من.

 

..

 

برای ماشین طبق معمول ارزونترین ماشین رو انتخاب کردم و از شانس من ماشین تو اون کلاس نداشتن و مجبور شدن یه ماشین بهتر به همون قیمت بهم بدن به همون قیمت ارزون (اکونومی). یه گالانت 2007، 6 سیلندر با حجم موتور 3.6 لیتر. ماشین تقریبا نو بود و فقط 900 مایل راه رفته بود. هتل هم یه هتل خیلی خوب و شیک بود که من نمیدونم چرا قیمتش تو اینترنت اینقدر ارزون بود.

هر روز با نرگس راه میفتادیم و جاهای مختلف شهر رو میدیدیم. واشینگتن دی سی یه قسمت داره به نام جرج تاون که خیلی زیباست و آدمو یاد تهران میندازه. یه خیابون مثل خیابون شریعتی (که البته اسمش خیابون ویسکانسینه) با کلی مغازه های کوچیک و بزرگ و یه سربالایی ملایم، و پیچ و خمهای متناوب. کلیسای خیلی بزرگ و با شکوه واشینگتون ناشنال کاتیدرال هم دیدیم. هوا هم که حسابی یاری کرد، اینقدر هوا خوب بود، انگار نه انگار که زمستونه.

از همه چیز جالبتر اینکه ما هم یه دوربین دیجیتال داشتیم و هم یه دوربین آنالوگ ولی همیشه یادمون میرفت که دوربینها رو با خودمون برداریم. آخرش هم از این دوربینهای یک بار مصرف خریدیم و خدا میدونه که عکسها با یه همچین دوربینی چی از آب دربیاد.

 

خدا از این مسافرتها نصیب شما هم بکنه.